Szczególowe zasady ustalania parametrów sprezania dla róznych typów tras kabli

Szczegółowe zasady ustalania parametrów sprężania dla różnych typów tras kabli. Kable swobodne, bez strat od tarcia. Straty spowodowane tarciem cięgien o konstrukcję mogą być pominięte tylko w tych przypadkach, jeżeli z całą pewnością można stwierdzić, że kable na całej trasie nie stykają się z betonem lub innymi elementami konstrukcji. Warunki te mogą być spełnione w przypadku kabli prostoliniowych, przebiegających swobodnie na zewnątrz konstrukcji, w odkrytych lub zamkniętych kanałach o odpowiednio dużej średnicy. W przypadku sprężania konstrukcji betonowych przyjmować można stałą dla wszystkich kabli określonego elementu wartość strat spowodowanych sprężystym odkształceniem betonu. Continue reading „Szczególowe zasady ustalania parametrów sprezania dla róznych typów tras kabli”

Ogólne zasady wyznaczania przewidywanego wydluzenia kabli

Ogólne zasady wyznaczania przewidywanego wydłużenia kabli. Wydłużenie całkowite kabla określa się w odniesieniu do chwili osiągnięcia maksymalnych naprężeń montażowych, przed dokonaniem zabiegu zakotwienia. Wydłużenie to obliczyć należy na podstawie przyjętego rozkładu naprężeń wzdłuż kabla b długości montażowej L, opierając się na rzeczywistej funkcji zmienności odkształceń jednostkowych drutów, w zależności od naprężeń o. Wyrażenie podcałkowe f[CP( l)J jest funkcją złożoną z funkcji fi= < = br=>Z powodu znacznego zróżnicowania odkształcalności krajowych drutów ciągnionych na zimno nie można jednoznacznie określić funkcji e = flB. Niedopuszczalne jest również praktykowane często przyjmowanie liniowej zależności między naprężeniami i odkształceniami, określonej wartości współczynnika proporcjonalności Ev. Continue reading „Ogólne zasady wyznaczania przewidywanego wydluzenia kabli”

Zgodnie z postacia wzorów okreslajacych wplyw tarcia na wartosci naprezen rzeczywistych w posrednich przekrojach konstrukcji

Zgodnie z postacią wzorów określających wpływ tarcia na wartości naprężeń rzeczywistych w pośrednich przekrojach konstrukcji, w celu obliczenia potrzebnej siły montażowej N należy wartość Nwp podzielić przez wartość funkcji opisującej rozkład sił wzdłuż trasy kabla, na odcinku od przekroju obliczeniowego do czoła konstrukcji. Wyrażenie (l) oznacza wartość funkcji przestawiającej zmienność siły naciągowej w kablu wzdłuż jego trasy, w zależności od występujących wartości oporów tarcia. Postać tej funkcji przyjmuje się w postaci wzoru dokładnego lub przybliżonego, w zależności od charakteru trasy kabla oraz wartości i rodzaju strat jednostkowych. Wartość naprężeń montażowych ustala się przez podzielenie wartości siły montażowej przez sumaryczne pole powierzchni przekroju drutów kabla F. Na podstawie obliczonej siły montażowej określić już można potrzebną wartość ciśnienia roboczego oleju, mierzonego przy użyciu manomet ru zespołu naciągowego. Continue reading „Zgodnie z postacia wzorów okreslajacych wplyw tarcia na wartosci naprezen rzeczywistych w posrednich przekrojach konstrukcji”

TECHNOLOGIA INIEKTOWANIA KANALÓW KABLOWYCH

TECHNOLOGIA INIEKTOWANIA KANAŁÓW KABLOWYCH. Kable ułożone wewnątrz lub na zewnętrz konstrukcji muszę być po ich naciągnięciu zabezpieczone przed korozję za pomocą specjalnych zabiegów technologicznych. Mogę one współpracować z betonem konstrukcji lub być od niego odizolowane. W pierwszym przypadku kable te nazywamy kablami zsolidaryzowanymi, w drugim kablami niezsolidaryzowanymi. W przypadku kabli zsolidaryzowanych, kanały kablowe wypełnia się zawiesinę cementowo wodną, zaprawę cementową betonem lub stosuje się beton natryskowy (torkret), aby uzyskać: b – ochronę stali kablowej przed korozję; związanie stali kablowej z betonem elementu sprężonego i zapewnienie całkowitej współpracy kabla z betonem; – stworzenie warunków dodatkowego zakotwienia strun kabla przez przyczepność w celu częściowego odciążenia zakotwień. Continue reading „TECHNOLOGIA INIEKTOWANIA KANALÓW KABLOWYCH”

Zbiór wykresów zaleznosci, opracowanych dla naprezen montazowych

Zbiór wykresów zależności, opracowanych dla naprężeń montażowych – wyrażonych wskaźnikiem wykorzystania drutów w granicach X = 0,50 – 0,80 w odstępach co 0,025. Stosując ten zbiór wykresów określić można wartość naprężeń minimalnych (na końcu kabla przy naciągu jednostronnym i w środku długości przy naciągu dwustronnym) w kablach o dowolnej długości, dowolnej wartości strat jednostkowych oraz wykonanych z dowolnego rodzaju drutów ciągnionych na zimno produkcji krajowej pod warunkiem, że z wystarczającą dokładnością założyć można stałą wartość strat jednostkowych wzdłuż trasy kabla. Otrzymana wartość wskaże, który wykres z całego zbioru powinien być wykorzystany przy obliczaniu. Następnie należy obliczyć średnią wartość wydłużenia jednostkowego przez podzielenie pomierzonego wydłużenia całkowi tego przez montażową długość kabla L. Otrzymana wartość średniego wydłużenia jednostkowego pozwoli przy użyciu okre ślonego poprzednio wykresu – na wyznaczenie na osi rzędnych wartości wskaźnik. Continue reading „Zbiór wykresów zaleznosci, opracowanych dla naprezen montazowych”

Do tak obliczonego wydluzenia dodawac nalezy ewentualny poslizg kabla po stronie biernej oraz sprezyste skrócenie konstrukcji (w elementach stalowych)

Do tak obliczonego wydłużenia dodawać należy ewentualny poślizg kabla po stronie biernej oraz sprężyste skrócenie konstrukcji (w elementach stalowych). Trasy charakteryzujące się równomiernymi stratami jednostkowymi, spowodowanymi tarciem w linii kabli. Założenie stałej wartości strat jednostkowych spowodowanych tarciem w linii kabli przyjąć można w następujących rodzajach tras: – w przypadku tras prostoliniowych oraz jednolitej konstrukcji kabli i kanałów kablowych (współczynnik tarcia A ), – w przypadku tras o stałej krzywiźnie lub tras z krzywiznami o niewielkiej zmienności ( trasy kołowe lub paraboliczne). Wartość siły montażowej obliczyć należy uwzględniając funkcję zmienności naprężeń w kablu spowodowanej tarciem. Gdy łączna strata spowodowana tarciem jest większa od 20% siły montażowej, obowiązuje przyjmowanie dokładnego rozkładu naprężeń, zgodnie z funkcją Eulera. Continue reading „Do tak obliczonego wydluzenia dodawac nalezy ewentualny poslizg kabla po stronie biernej oraz sprezyste skrócenie konstrukcji (w elementach stalowych)”

Zalozeniem ogólnym w opisywanej metodzie jest przyjecie jednakowych strat jednostkowych wzdluz trasy kabla

Założeniem ogólnym w opisywanej metodzie jest przyjecie jednakowych strat jednostkowych wzdłuż trasy kabla. Dlatego też jest ona stosunkowo dokładna tylko w przypadku kabli prostych lub tras o jednakowej, stałej krzywiźnie. Niemniej i w innych przypadkach tras kabli – jeśli nie istnieją inne możliwości określenia strat metoda ta daje przybliżone o wartości naprężeń w pośrednich przekrojach kabli. Założeniem tej metody jest wykorzystanie do bezpośrednich przeliczeń uzyskanej wartości faktycznego wydłużenia kabla, która w opisywanych poprzednio metodach programowania służyła wyłącznie do dodatkowej kontroli prawidłowości prowadzonego sprężania. Jako punkt wyjścia w tej metodzie użyto wzorów. Continue reading „Zalozeniem ogólnym w opisywanej metodzie jest przyjecie jednakowych strat jednostkowych wzdluz trasy kabla”

Metoda bezposredniej kontroli naprezen w kablach w trakcie trwania naciagu

Metoda bezpośredniej kontroli naprężeń w kablach w trakcie trwania naciągu. Istnieję konstrukcje o tego typu trasach kabli, dla których nie ma możliwości dokładnego określenia obydwu parametrów sprężania. Przyczynę tego są albo zmienne – dla poszczególnych kabli – parametry tarcia, albo zmienne kąty opasania krzywizn trasy. Przypadki takie maję z reguły miejsce przy wykonywaniu konstrukcji kablobetonowych monolitycznych metodę na mokro, gdzie trudniej o dobrą kontrolę właściwej trasy kabli oraz gdzie istnieję warunki powstania odmiennych warunków tarcia dla poszczególnych kabli (np. różny stopień przypadkowego sfalowania trasy). Continue reading „Metoda bezposredniej kontroli naprezen w kablach w trakcie trwania naciagu”

Jako srodek napowietrzajacy stosowany jest srodek pianotwórczy, wyprodukowany z kleju kostnego, kalafonii i lugu sodowego

Jako środek napowietrzający stosowany jest środek pianotwórczy, wyprodukowany z kleju kostnego, kalafonii i ługu sodowego. Stosowanie środków napowietrzających związane jest z zapewnieniem zawiesinie cementowo-wodnej mrozoodporności. Otrzymanie żądanego napowietrzenia w ilości około 10% w stosunku do wody zarobowej jest możliwe w przypadku stosowania środka napowietrzającego w ilości 0,5 – 1,5% w stosunku do masy cementu. Środki napowietrzające wpływają poza tym na zwiększenie płynności zawiesiny oraz zmniejszenie jej sedymentacji. Jako środek spulchniający może być stosowany proszek aluminiowy natłuszczony, płatkowany, o właściwościach zgodnych z normą resortową MB i PMB 08014. Continue reading „Jako srodek napowietrzajacy stosowany jest srodek pianotwórczy, wyprodukowany z kleju kostnego, kalafonii i lugu sodowego”