Termiczne uplastycznianie w przypadku Buny S

Termiczne uplastycznianie w przypadku Buny S jest konieczne do czepności, natomiast nie ma wielkiego wpływu na przyczepność tę właściwość dzięki ,zastosowaniu innych metod. W praktyce dodanie: a. kauczuku naturalnego, b. kauczuku regenerowanego c. zmiękczaczy, jak na przykład pochodnych smoły węglowej lub naftowej. Continue reading „Termiczne uplastycznianie w przypadku Buny S”

Budowa kauczuku GR-S rózni sie od budowy kauczuku naturalnego

Jednym z najtrudniejszych problemów jest zmiękczanie GR-S Budowa kauczuku GR-S różni się od budowy kauczuku naturalnego. Kauczuk naturalny poddany walcowaniu, to znaczy przerobowi na walcarce, uplastycznia się. Początkowa elastyczność, czyli nerw szybko zanika i kauczuk przechodzi bez trudności w stan plastyczny. Uplastycznianie GR-S przebiega zupełnie inaczej. GR-S jest bardziej sprężysty niż kauczuk naturalny li potrzeba większego wysiłku, aby- doprowadzić go do stanu plastycznego. Continue reading „Budowa kauczuku GR-S rózni sie od budowy kauczuku naturalnego”

zludzenia Heringa na zewnatrz

Wielka, a raczej wysoka nowoczesna ściana widziana w perspektywie – to trzy wielkie pęki, dwa ze środkami zbieżności na horyzoncie, a trzeci, dla podziałów pionowych – w zenicie. Otóż narożnik budowy, przecinając pęk elementów poziomych budowli, powoli odchyla się na zasadzie złudzenia Heringa na zewnątrz. Do tego zjawiska przyzwyczailiśmy się od dawna i amatorzy oraz wielu malarzy rysując z natury nie daje pionowym elementom zbieżności do góry. Fotografia jednak, niewrażliwa na prawo Heringa, wyrażnie rejestruje zbieżność pionowych podziałów ku górze. Tak jak fotografia rysują też często architekci, którzy posiadają pełną świadomość istotnego stanu rzeczy i praw perspektywy geometrycznej. Continue reading „zludzenia Heringa na zewnatrz”

Powierzchnia cylindryczna

Aby zbadać wpływ łopatek na pole prądu, prowadzimy dwie współśrodkowe powierzchnie cylindryczne o promieniach , okalające wirnik. Powierzchnia cylindryczna promieniu znajduje się bezpośrednio przed wejściem na wirnik, a powierzchnia o promieniu ,- bezpośrednio po wyjściu z wirnika. W pompach odśrodkowych o krawędziach: wlotowej i wylotowej, równoległych do osi wirnika, powierzchnie te znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie powierzchni cylindrycznych o promieniach. Wskutek przepływu cieczy przez palisadę łopatek wirnika, następuje nie tylko zmiana wartości, ale i kierunku prędkości przepływu. Oznaczmy przez t podziałkę łopatek na kole o promieniu, a przez rzut grubości łopatki na kierunek styczny do obwodu. Continue reading „Powierzchnia cylindryczna”

Warunki podobienstwa przeplywów przez jeden i ten sam wirnik

Z podstawowego równania pomp wirowych wynika, iż prędkości tworzące równoległoboki na wlocie i u wylotu z wirnika są proporcjonalne do pierwiastka kwadratowego z wysokości podnoszenia. Taka sama zależność zachodzi oczywiście między szybkościami obrotu wirnika a wysokością podnoszenia . b. Warunki podobieństwa przepływów przez jeden i ten sam wirnik Zakładając, iż współczynnik strat hydraulicznych przy przepływie cieczy przez wirnik jest niezależny od natężenia przepływu, możemy napisać następujące proste zależności między podstawowymi wielkościami fizycznymi charakteryzującymi dwa podobne przepływy przez jeden ten sam wirnik pompy. e. Continue reading „Warunki podobienstwa przeplywów przez jeden i ten sam wirnik”

Do tak obliczonego wydluzenia dodawac nalezy ewentualny poslizg kabla po stronie biernej oraz sprezyste skrócenie konstrukcji (w elementach stalowych)

Do tak obliczonego wydłużenia dodawać należy ewentualny poślizg kabla po stronie biernej oraz sprężyste skrócenie konstrukcji (w elementach stalowych). Trasy charakteryzujące się równomiernymi stratami jednostkowymi, spowodowanymi tarciem w linii kabli. Założenie stałej wartości strat jednostkowych spowodowanych tarciem w linii kabli przyjąć można w następujących rodzajach tras: – w przypadku tras prostoliniowych oraz jednolitej konstrukcji kabli i kanałów kablowych (współczynnik tarcia A ), – w przypadku tras o stałej krzywiźnie lub tras z krzywiznami o niewielkiej zmienności ( trasy kołowe lub paraboliczne). Wartość siły montażowej obliczyć należy uwzględniając funkcję zmienności naprężeń w kablu spowodowanej tarciem. Gdy łączna strata spowodowana tarciem jest większa od 20% siły montażowej, obowiązuje przyjmowanie dokładnego rozkładu naprężeń, zgodnie z funkcją Eulera. Continue reading „Do tak obliczonego wydluzenia dodawac nalezy ewentualny poslizg kabla po stronie biernej oraz sprezyste skrócenie konstrukcji (w elementach stalowych)”

Znajomosc naprezen w dwóch przekrojach trasy pozwala z kolei na obliczenie wartosci strat jednostkowych, a na tej podstawie na okreslenie, naprezen w dowolnym przekroju trasy

Znajomość naprężeń w dwóch przekrojach trasy pozwala z kolei na obliczenie wartości strat jednostkowych, a na tej podstawie na określenie, naprężeń w dowolnym przekroju trasy. Forma wzoru jest jednak zbyt skomplikowana, by metoda mogła być stosowana w praktyce bez żadnych danych pomocniczych. Dlatego też dla ułatwienia obliczeń sporządzono pomocnicze wykresy zależności wydłużeń kabli od naprężeń efektywnych minimalnych, przy założeniu stałych wartości naprężeń montażowych. Zastosowanie wzoru pozwala na sporządzenie wykresów o znaczeniu uniwersalnym, z uwagi na to, że mogę one być stosowane niezależnie od rodzajów drutów użytych do wykonania kabli. Na takie uogólnienie pozwala zastosowanie, jako zmiennej niezależnej funkcji stosunku naprężeń do wytrzymałości drutów (zamiast bezpośrednio samych naprężeń). Continue reading „Znajomosc naprezen w dwóch przekrojach trasy pozwala z kolei na obliczenie wartosci strat jednostkowych, a na tej podstawie na okreslenie, naprezen w dowolnym przekroju trasy”

Miara sedymentacji jest róznica (po uplywie okreslonego czasu) pomiedzy objetoscia zawiesiny w chwili przeprowadzania pomiaru i objetosci

Miarą sedymentacji jest różnica (po upływie określonego czasu) pomiędzy objętością zawiesiny w chwili przeprowadzania pomiaru i objętości. Sedymentację zawiesiny cementowo-wodnej bada się w szklanych cylindrach pomiarowych o objętości 250 cm. Cylindry wypełnia się zawiesinę, następnie szczelnie korkuje i parafinuje, w celu uniemożliwienia odparowania wody, a następnie ustawia pionowo i dokonuje odczytów objętości początkowej. Następnie dokonywane są dalsze odczyty po 3 i 24 godzinach z tym, że w czasie trwania badania naczynia nie mogą podlegać wstrząsom lub drganiom. Objętość badanej zawiesiny przy tej metodzie powinna wynosić około 200 cm3, a końcowa wartość sedymentacji nie powinna przekraczać 2%, z tym że po 3 godzinach wartość ta może wynosić maksimum 1,5%. Continue reading „Miara sedymentacji jest róznica (po uplywie okreslonego czasu) pomiedzy objetoscia zawiesiny w chwili przeprowadzania pomiaru i objetosci”